Teneryfa |
| Wpisany przez Camilo Zeta | |||
| piątek, 09 czerwca 2006 16:36 | |||
|
Teneryfa (Tenerife) to należąca do Hiszpanii wyspa leżąca na Oceanie Atlantyckim, u północno-zachodnich wybrzeży Afryki (28°19′ N 16°34′ W). Jest największa w archipelagu Wysp Kanaryjskich (2034 km²) i liczy 812.839 mieszkańców (2004). Wyspa o pochodzeniu wulkanicznym, powstała przed około 30 milionami lat. Powierzchnia górzysta, pocięta licznym wąwozami o urozmaiconej linia brzegowej i kamienistych plażach. Najwyższe wzniesienie to krater wulkanu El Pico del Teide 3718 m n.p.m., który jest zarazem najwyższym szczytem Hiszpanii. Ostatnia erupcja wulkanu miała miejsce 18 listopada 1909 roku i trwała przez 10 dni. W okresie zimowym krater El Pico del Teide często pokryty jest śniegiem. Warunki klimatyczne maja wpływ na szatę roślinną. Północno-wschodnia część wyspy jest zielona i ma dobre warunki dla rolnictwa, część południowo – zachodnia jest uboga w szatę roślinną. W wyższych partiach wyspy rośnie sosna kanaryjska o długich, miękkich igłach, posiadająca zdolność absorbowania wody z mgły. Na stokach wulkanu El Pico del Teide utworzono park narodowy Parque Nacional de las Canadas del Teide. Historia Legenda głosi, że Teneryfa jest pozostałością zaginionej Atlantydy. Nie potwierdzone hipotezy datują pierwsze osadnictwo na XII wiek p.n.e.. Badania archeologiczne i analizy wykonane metodą badań węgla radioaktywnego datują osadnictwo na 200 r. p.n.e. Do 1402 roku, czyli do przybycia na wyspy Hiszpanów, jest ona zamieszkana przez Guanczów (nazwa nadana przez Hiszpanów). Według przekazów mieli oni jasną cerę i włosy oraz niebieskie oczy. Przypuszczalnie byli pochodzenia Celtyckiego lub byli potomkami Wikingów. Guanczowie podzielili wyspę na 10 okręgów administracyjnych – królestw. 12 grudnia 1495 w bitwie pod Acentejo Guanczowie zostają pokonani przez hiszpańskich konkwistadorów. To przypieczętowało ich los. Zostali poddani eksterminacji, a zdrowych Guanczów wysyłano do Europy jako niewolników. Resztki rdzennej ludności szybko się zasymilowały, przeszły na katolicyzm a ich język poszedł w zapomnienie. Hiszpanie zakładają miasto La Laguna, które jest pierwszą stolicą wyspy (do roku 1723). Lokalizacja w głębi wyspy podyktowana była względami bezpieczeństwa, gdyż wybrzeża nękane były przez angielskich piratów. Nie bez znaczenia było występowanie w tym rejonie licznych opadów, a co za tym idzie brak problemów z wodą. Gospodarka Od lat 60-tych ubiegłego stulecia podstawą gospodarki jest turystyka. Pomysł na stworzenie na Wyspach Kanaryjskich „raju turystycznego” pochodzi od gen. Franco, który w ten sposób chciał zaradzić nędzy panującej na wyspach. Początkowo turystyka rozwijała się w okolicach stolicy wyspy Santa Cruz de Tenerife oraz Puerto da la Cruz. W ostatnich latach powstał ogromny kompleks hotelowy na południu wyspy składający sie z trzech miejscowości: Los Cristianos, Playa de las Americas i Costa Adeje oraz lotniska Sofia Reina. Jest to nowe lotnisko które zostało wybudowane po katastrofie lotniczej z 27 marca 1977 r. i częściowo zastąpiło lotnisko Los Rodeos położone w pobliżu La Laguny. Na wyspie przebywa w ciągu roku ponad 10 milionów turystów. Część z nich pozostaje na wyspie przez wiele miesięcy jako rezydenci. W okolicy stolicy wyspy Santa Cruz de Tenerife koncentruje się lokalny przemysł, port oraz rafineria. Dzięki dotacjom z funduszy unijnych w ostatnim czasie rozwija się uprawa bananów. Lokalne rolnictwo dostarcza świeżych warzyw i owoców na potrzeby przemysłu hotelarskiego. Pomiędzy Costa Adeje a Santa Cruz de Teneryfe została wybudowana autostrada. Reszta wyspy pokryta jest siecią dróg asfaltowych, czasami bardzo wąskich. Miejscowości Ogółem na wyspie jest 31 miejscowości stanowiących odrębne jednostki administracyjne. Najistotniejsze z nich to: Santa Cruz de Tenerife – stolica wyspy
|


